Küçük çocuklar korkusunu, öfkesini ya da üzüntüsünü çoğu zaman sözle anlatamaz; oyunla anlatır. Oyun terapisi bu dili bilen bir psikologla, güvenli bir odada yürüyen ücretli bir psikolojik destektir. Ön görüşme ücretsizdir.
Oyun terapisi: çocuğun duygularını oyun yoluyla ifade etmesi
Oyun terapisi, çocuğun iç dünyasını oyuncaklar, kum, boya ve hikâyeler aracılığıyla dışa vurduğu, bu alanda eğitim almış bir psikoloğun ona eşlik ettiği bir psikolojik destek yöntemidir. Yetişkin bir danışan derdini anlatır; okul öncesi ya da ilkokul çağındaki bir çocuk ise aynı derdi oyuncak bebeklerle bir sahne kurarak, kumdaki figürlerle bir kavga canlandırarak gösterir. Terapist bu sahneleri izler, çocuğun duygusunu adlandırır ve ona baş etmenin yeni yollarını deneyebileceği güvenli bir alan açar.
Oyun terapisi Millî Eğitim Bakanlığının karşıladığı destek eğitim programlarının bir parçası değildir; ücretli bir hizmet olarak planlanır. Bu desteğin çocuğunuza uyup uymadığını ilk görüşmede, ücret ödemeden birlikte tartarız. Keçiören-Yeşiltepe ve Sincan şubelerimizde seansları oyun terapisi eğitimi almış psikologlar yürütür.
Kaygı, korku ve ayrılık güçlüğü
Öfke patlamaları ve uyum sorunları
Kardeş doğumu, taşınma, boşanma
Kayıp ve yas dönemleri
Alt ıslatma, uyku ve yeme sorunları
Özel gereksinime eşlik eden duygusal yük
Oyun terapisi nedir?
Oyun her çocuğun kendiliğinden kullandığı bir anlatım biçimidir. Bebek oynayan bir çocuk evde gördüğünü yeniden kurar, arabaları çarpıştıran bir başkası belki de o hafta yaşadığı bir gerginliği sahneye taşır. Oyun terapisi, bu doğal dili bilinçli olarak kullanan bir terapi yaklaşımıdır. Çocuktan oturup sorunlarını anlatması beklenmez; oyun odasında ne yapacağını büyük ölçüde kendisi seçer ve duygularını oyuncaklar aracılığıyla gösterir.
Terapistin işi, çocuğu yargılamadan izlemek, oyunda görünen duyguyu sözle yansıtmak ve gerektiğinde güvenli sınırlar koymaktır. "Aslan çok kızgın görünüyor" gibi kısa bir yansıtma, çocuğun o duyguyu tanımasına ve adını koymasına yardım eder. Zamanla çocuk, oyunda denediği yeni tepkileri gündelik hayatına da taşır: öfkesini vurmak yerine söylemek, korktuğunda yardım istemek, ayrılık anında kendini sakinleştirmek gibi.
Oyunla öğretim ile oyun terapisi aynı şey mi?
Değil. Özel eğitim derslerinde oyun sık kullanılır; renkleri bir kutu oyunuyla, sayıları bir yarışmayla öğretmek gibi. Burada oyun bir öğretim aracıdır ve hedef akademik ya da gelişimsel bir beceridir. Oyun terapisinde ise hedef çocuğun duygusal ve ilişkisel dünyasıdır: kaygıyla, öfkeyle, kayıpla ya da değişimle baş edebilmesi. İkisi aynı çocuk için aynı dönemde yürüyebilir, ama birbirinin yerine geçmez.
Terapist kimdir?
Oyun terapisini psikoloji eğitiminin üzerine oyun terapisi alanında ayrıca eğitim ve süpervizyon almış psikologlar uygular. Türkiye'de oyun terapisi için ayrı bir meslek unvanı ya da devletin verdiği bir uygulama ruhsatı bulunmaz; bu yüzden başvurduğunuz kişinin hangi eğitimleri aldığını sormanız yerindedir. Seanslarımızı yürüten psikologların eğitimleri, eğitim kadromuz sayfasındaki profillerinde açıkça yazılı.
Oyun terapisi hangi yaşlarda uygulanır?
Oyun terapisi en çok 3 ile 10 yaş arasındaki çocuklarla yürütülür. Bu dönemde çocuğun duygusunu kelimelerle anlatma becerisi henüz sınırlıdır, oyunla anlatma becerisi ise en canlı hâlindedir. Yönlendirmesiz yaklaşımlar çoğunlukla üç yaşından sonra, çocuk sembolik oyun kurmaya başladığında tercih edilir.
On yaşın üzerindeki çocuklarda oyunun yerini yavaş yavaş kum tepsisi, resim, hikâye yazma gibi ifade araçları ve konuşma alır. Ergenlik çağına yaklaşan bir çocukla çalışılırken çoğu zaman bilişsel davranışçı terapi gibi konuşmaya daha çok dayanan yaklaşımlar düşünülür. Uygun yöntemi yaş tek başına değil, çocuğun gelişim düzeyi ve yaşadığı zorluk birlikte belirler.
Hangi durumlarda oyun terapisine başvurulur?
Oyun terapisinin konusu, çocuğun gündelik hayatını zorlaştıran duygusal ve davranışsal güçlüklerdir. Velilerin en sık getirdiği konuları dört grupta toplamak mümkün: duygusal zorluklar, davranışla görünen sorunlar, bedenle ilgili belirtiler ve zor yaşam olayları.
Yoğun kaygı ve korkular, okula ya da anneden ayrılmakta güçlük, sınav kaygısı, çekingenlik, kendine güvensizlik.
Sık öfke patlamaları, vurma ve kırma, kurallara direnme, arkadaşlarıyla sürekli çatışma, tırnak yeme gibi alışkanlıklar.
Tıbbi bir nedeni bulunmayan alt ıslatma ya da kaka kaçırma, uyku ve yeme sorunları, sık karın ve baş ağrısı şikâyetleri.
Kardeş doğumu, taşınma, okul değiştirme, anne babanın ayrılması, bir yakının kaybı, hastane deneyimi, deprem gibi sarsıcı olaylar.
Bedenle ilgili şikâyetlerde ilk adres çocuk doktorudur; tıbbi bir neden dışarıda bırakıldıktan sonra psikolojik destek planlanır. Çocuk kendine zarar veriyorsa, istismar ya da ihmal şüphesi varsa, uzun süren bir mutsuzluk ve isteksizlik gözleniyorsa ilk iş bir çocuk ve ergen psikiyatristine başvurmaktır. Oyun terapisi bu durumlarda hekimin planının içinde, onun yönlendirmesiyle yer alabilir.
Hangi davranış geçici bir dönemdir, hangisi destek ister?
Her çocuk zaman zaman öfkelenir, kardeşini kıskanır, geceleri annesinin yanına gelir. Bu davranışların çoğu gelişimin olağan parçasıdır ve birkaç hafta içinde kendiliğinden yatışır. Aileleri en çok zorlayan soru, bekleme ile harekete geçme arasındaki çizginin nerede olduğudur. Şu işaretler o çizginin aşıldığını düşündürür:
Davranış haftalar geçmesine rağmen azalmıyor, tersine sıklaşıyor.
Sorun yalnız evde değil, okulda ya da akraba ziyaretlerinde de görülüyor.
Çocuk daha önce kazandığı bir beceriyi yitirdi: tuvaletini kaçırmaya, bebek gibi konuşmaya, tek başına uyuyamamaya başladı.
Uyku, yemek ya da okula gitme gibi günlük düzen bozuldu.
Taşınma, boşanma, kayıp ya da hastane yatışı gibi sarsıcı bir olayın ardından çocuk eskisi gibi değil.
Yaşıtlarıyla oyuna katılamıyor, sürekli kavga ediyor ya da tamamen geri çekiliyor.
Bu işaretlerden birkaçı bir aradaysa bir çocuk psikoloğuyla görüşmek, durumu netleştirmenin en sakin yoludur; bu ilk adımın nasıl işlediği psikolojik danışmanlık sayfasında anlatılıyor. Görüşme her zaman terapiyle sonuçlanmaz; bazen birkaç aile görüşmesi ve evde yapılacak küçük değişiklikler yeterli olur.
Oyun terapisinde hangi yaklaşımlar kullanılır?
Tek bir doğru ekol yoktur. Terapist çocuğun yaşına, mizacına ve çalışılacak konuya göre bir yaklaşım seçer, süreç içinde gerekirse değiştirir. İki yaklaşımı ayrı sayfalarda ayrıntılı anlattık.
Carl Rogers'ın insan merkezli anlayışından doğan, Virginia Axline ve Garry Landreth'in geliştirdiği yaklaşım. Hangi oyuncakla ne oynanacağına çocuk karar verir; terapist kabul edici bir tutumla eşlik eder, duyguları yansıtır ve yalnız güvenlik için sınır koyar.
Terapist belirli bir hedef için oyunu, hikâyeyi ya da etkinliği önceden hazırlar. Örneğin kaygılı bir çocukla korkunun bedende nasıl hissedildiği kuklalarla canlandırılır, öfke için sırayla "dur, nefes al, söyle" adımları oynanır. Bilişsel davranışçı oyun teknikleri bu gruptadır.
Çocuğun ihtiyacına göre serbest oyun ile yapılandırılmış teknikleri aynı planda buluşturan yaklaşım. Bir seans serbest oyunla açılıp kısa bir hedefli etkinlikle sürebilir; plan çocuğun ilerleyişine göre güncellenir.
Filial terapide anne ya da baba, terapistin rehberliğinde çocuğuyla belirli kurallara göre özel oyun saatleri yapmayı öğrenir. Amaç ebeveyni terapist yapmak değil, ikisi arasındaki bağı ve iletişimi güçlendirmektir. Uygun görülen ailelerle ayrıca planlanır.
Oyun odasında neden belirli oyuncaklar bulunur?
Oyun odasındaki malzemeler rastgele toplanmaz. Her biri, çocuğun farklı bir duyguyu ya da yaşantıyı dile getirebilmesi için seçilir ve genellikle üç grupta düşünülür.
İlk grup gündelik hayatı canlandıran oyuncaklardır. Aile figürleri, bebek evi, mutfak takımı, doktor seti ve arabalarla çocuk evde, okulda ya da hastanede yaşadıklarını sahneler. Bir bebeğe aşı yapan, sonra onu uzun uzun teselli eden çocuk, kendi korkusunu güvenli bir mesafeden yeniden yaşıyor olabilir.
İkinci grup güçlü duyguların dışa vurulmasına imkân verir. Vahşi hayvan figürleri, askerler, yumuşak toplar ve kuklalar öfkenin ve korkunun kimseye zarar vermeden ortaya çıkmasını sağlar. Bu oyuncakların odada bulunması saldırganlığı özendirmez; terapistin koyduğu sınırlar içinde duygunun adı konur.
Üçüncü grup yaratıcı ifadeye açık malzemelerdir: kum ve su, boya, oyun hamuru, bloklar. Sözcüklere dökülemeyen duygular burada biçim ve renk kazanır. Tablet, ses çıkaran pilli oyuncaklar ve kuralları kesin masa oyunları ise genellikle odada yer almaz; bunlar oyunun gidişatını çocuğun yerine belirler, çocuk kendi hikâyesini kurmak yerine oyuncağın sunduğu senaryoyu izler.
Kum, kukla, masal ve drama
Oyun terapisinin içinde başka ifade araçları da kullanılır. Kum tepsisinde çocuk minyatür figürlerle kendi küçük dünyasını kurar. Kuklalar, doğrudan söylenemeyecek bir şeyi "kuklanın ağzından" söylemeyi kolaylaştırır. Masallar çocuğun yaşadığına benzeyen bir kahramanın yolculuğunu anlatır; ayrıntılarını masal terapisi sayfamızda bulabilirsiniz. Canlandırma ve drama ise özellikle okul çağındaki çocukların zor bir durumu önceden prova etmesine yardım eder.
Bir seans nasıl geçer?
Seanslar çoğunlukla haftada bir, aynı gün ve saatte yapılır. Düzenlilik çocuk için başlı başına güven verir: her hafta aynı odaya, aynı kişiye ve aynı oyuncaklara döneceğini bilir. Seansın süresi ve sıklığı ilk görüşmelerde çocuğun yaşına ve ihtiyacına göre belirlenir.
İlk seansta terapist odayı kısaca tanıtır ve birkaç basit kural koyar: oyuncaklar kırılmaz, kimse incitilmez, süre bitince odadan çıkılır. Bunun dışında çocuk ne oynayacağını büyük ölçüde kendisi seçer. Bir çocuk ilk haftalarda yalnız odayı keşfeder, bir başkası hemen bir hikâye kurmaya başlar. İkisi de olağandır.
Terapi ne kadar sürer?
Bu sorunun baştan söylenebilecek tek bir cevabı yoktur. Belirli bir olayın ardından başlayan bir uyum güçlüğü görece kısa sürede yatışabilir; uzun süredir devam eden bir kaygı ya da aile içinde süren bir zorluk daha uzun bir çalışma gerektirebilir. Terapist belirli aralıklarla aileyle birlikte ilerlemeyi gözden geçirir; hedeflere yaklaşıldıkça seanslar seyrekleştirilir ve süreç planlı bir vedalaşmayla kapanır.
Seansta konuşulanlar gizli mi kalır?
Çocuğun oyunda gösterdikleri ve anlattıkları gizlilik içinde tutulur; aileye her seansın ayrıntısı aktarılmaz. Bunun yerine belirli aralıklarla yapılan veli görüşmelerinde çocuğun genel ilerleyişi, evde gözlenen değişiklikler ve ailenin neler yapabileceği konuşulur. Çocuğun ya da bir başkasının güvenliğini tehdit eden bir durum fark edilirse aile bilgilendirilir; bu sınır çocuğa da yaşına uygun bir dille açıklanır.
Başvurudan ilk seansa
Sıralama her çocukta aynıdır; adımların süresi çocuğun ihtiyacına göre değişir.
Ücretsiz ön görüşmeBizi arayın ya da WhatsApp'tan yazın. Psikologla ilk görüşmede çocuğunuzu, sizi düşündüren durumu ve beklentinizi dinleriz.
Tanışma seanslarıPsikolog çocuğunuzla birkaç oturumda tanışır, oyununu gözlemler. Gerekirse öğretmenden ya da hekimden bilgi istenir.
Hedef ve planAileyle birlikte somut hedefler, yaklaşım, seans günü ve veli görüşmelerinin aralığı belirlenir.
Düzenli seanslarHaftalık seanslar başlar; ilerleme veli görüşmelerinde gözden geçirilir ve plan güncellenir.
Özel gereksinimli çocuklarda oyun terapisinin yeri nedir?
Otizm, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ya da öğrenme güçlüğü olan çocuklar da oyun terapisinden yararlanabilir. Ancak bu tanılarda oyun terapisinin işi tanının kendisini ortadan kaldırmak değildir; çocuğun bu farklılıkla birlikte yaşadığı duygusal yükü hafifletmek ve ilişki kurma becerisini desteklemektir. Her tanıda asıl müdahale farklıdır ve oyun terapisi onun yanında düşünülür.
Otizmde
Otizmli çocukların temel desteği, kanıta dayalı yöntemlerle yürütülen özel eğitimdir. Oyun temelli yaklaşımlar bu eğitimin yanında, çocuğun etkileşime girme, ortak dikkat kurma ve sembolik oyun becerilerini desteklemek için kullanılabilir. İlişki temelli bir model olan Floortime bu amaçla en sık başvurulan yöntemlerden biridir. Motor becerilerin gelişimi ise oyun terapisinin değil, ergoterapi ve fizyoterapinin alanına girer.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda
DEHB, beynin dikkati, dürtüleri ve hareketi düzenleme biçimindeki nörogelişimsel bir farklılıktır; çocuğun fazla enerjisini harcamasıyla geçen bir durum değildir. Temel yaklaşım hekim takibi, ebeveyn eğitimi ve davranışsal müdahaledir; ilaç gerekip gerekmediğine yalnız çocuğu muayene eden hekim karar verir. Oyun terapisi bu planın yanında, çocuğun öfkesini tanıması, sırasını beklemeyi denemesi ve sık eleştirilmekten yıpranan özgüvenini onarması için destek olabilir. Ayrıntılar DEHB nedir sayfamızda.
Öğrenme güçlüğünde
Okumada, yazmada ya da matematikte zorlanan bir çocuğun asıl ihtiyacı yapılandırılmış bir akademik destektir. Oyun terapisi okuma becerisini geliştirmez; ama sınıfta sürekli geride kalmanın getirdiği kaygı, "ben aptalım" düşüncesi, akran alayı ve okuldan kaçınma gibi ikincil sorunlarda işe yarayabilir. Akademik tarafın nasıl desteklendiğini özel öğrenme güçlüğü destek eğitimi sayfası anlatıyor.
Dil ve konuşma güçlüğünde
Kekemelik ya da konuşma bozukluğu olan çocukların bir kısmı konuşmaktan kaçınmaya, utanmaya ya da öfkelenmeye başlar. Konuşmanın kendisi dil ve konuşma terapistinin işidir; oyun terapisi bu duygusal tarafı desteklemek için aynı dönemde planlanabilir.
Çocuğa oyun terapisine gideceği nasıl anlatılır?
Çocuklar yetişkinlerin sesindeki gerginliği hemen sezer. Bu yüzden açıklamayı sakin bir anda, kısa ve doğru cümlelerle yapmak gerekir. Okul öncesi bir çocuğa "Her hafta oyuncakların olduğu bir odaya gideceğiz. Orada bir psikolog olacak; o, çocukların duygularını anlamalarına yardım ediyor. Odada ne oynayacağını sen seçeceksin" demek yeterlidir. Psikoloğun adını önceden söylemek tanışmayı kolaylaştırır. Okul çağındaki bir çocuğa biraz daha açık konuşulabilir: "Son zamanlarda çok sinirleniyorsun ve bu seni de üzüyor. Çocukların duygularıyla baş etmesine yardım eden biriyle tanışacaksın."
Kaçınılması gereken bazı yaklaşımlar vardır. "Yaramazlık yaptığın için gidiyoruz" gibi cümleler terapiyi cezaya çevirir. Gideceği yeri parka ya da oyun evine benzetmek, ya da gideceği kişiyi yalnızca "oyun oynayan bir abla" diye tanıtmak, çocuk gerçeği fark ettiğinde güvenini sarsar. Gitmesi karşılığında oyuncak ya da tatlı sözü vermek de odadaki deneyimi bir pazarlığa dönüştürür.
İlk gün ayrılık zor geçebilir. Çocuğa seans boyunca nerede beklediğinizi gösterin ve çıktığında sizi aynı yerde bulacağını söyleyin. Gizlice ayrılmak ya da uzun vedalaşmalar kaygıyı artırır; kısa ve net bir vedalaşma daha kolay kabul edilir. İlk birkaç haftada çocuğun odaya girmekte direnmesi sık görülür ve terapist bu geçişi çocuğun hızına göre yönetir.
Bireysel mi, grup içinde mi çalışılır?
Oyun terapisi çoğunlukla çocukla terapistin baş başa olduğu bireysel seanslarla yürür. Yas, travma, yoğun kaygı ya da aile içi zorluklar gibi mahrem konularda çocuğun kendini açabilmesi için bu düzen gerekir.
Bazı çocuklar ise yaşıtlarıyla birlikte daha iyi ilerler. Sırasını beklemekte, paylaşmakta, oyuna katılmakta ya da arkadaşlıkta zorlanan çocuklar için yaşları ve gelişim düzeyleri birbirine yakın küçük gruplar oluşturulabilir. Grupta çocuk, odada öğrendiği becerileri hemen yaşıtları üzerinde dener. Hangi düzenin seçileceğine, ilk görüşmelerdeki gözlemlere göre terapist karar verir.
Okul sürece nasıl katılır?
Çocuğun zorlandığı alanlar çoğu zaman sınıfta da görünür. Bu nedenle terapist, ailenin izniyle öğretmenden kısa bir gözlem isteyebilir: çocuk teneffüste ne yapıyor, derse katılıyor mu, öfke anları hangi durumlarda ortaya çıkıyor? Bu bilgiler seansların planlanmasına yön verir.
Okulla paylaşılan bilgi sınırlıdır. Öğretmen, çocuğa sınıfta nasıl destek olabileceğini öğrenir; seanslarda çocuğun anlattıkları ya da oynadıkları okulla paylaşılmaz. Ebeveynlerin evde tutarlı bir tutum geliştirmesi için ayrıca aile eğitimi görüşmeleri de planlanabilir.
Evde oyun terapisi yapılabilir mi?
Evde terapi yapılmaz; terapi, eğitim almış bir uzmanın kurduğu ilişki ve çerçeve içinde işler. Anne babanın çocukla oynaması ise ayrı ve çok değerli bir şeydir. Her gün on, on beş dakikalık, telefonun kenara konduğu ve oyunu çocuğun yönettiği kısa bir "bizim zamanımız" bile ebeveyn ile çocuk arasındaki ilişkiyi destekler. Yaşa göre birkaç öneri:
İlk yılda yüzünüzü kapatıp açtığınız saklambaç oyunları, farklı dokulardaki nesneleri elleme fırsatı, sesinizi taklit etmesini beklediğiniz şarkı ve tekerlemeler.
Bir ile iki yaş arasında sizin yaptığınızı taklit edeceği basit oyunlar, kutuya koyup çıkarma, saklanan oyuncağı bulma, emekleme ve yürümeyi özendiren yer oyunları.
Üç ile beş yaşta evcilik, doktorculuk, "mış gibi" oyunlar; kum, su ve hamurla serbest oyun; kuklayla kısa hikâyeler; dans ve top oyunları.
Okul çağında kuralları olan masa ve sokak oyunları, sıra beklemeyi ve kaybetmeyi deneyimlediği yarışmalar, yapı setleri, resim ve el işi.
Ergenlikte ortak bir hobi, spor, birlikte yemek yapmak, sevdiği bir dizi ya da oyun üzerine sohbet. Bu yaşta oyunun yerini çoğu zaman birlikte geçirilen yargısız zaman alır.
Oyun sırasında art arda soru sormamak, oyunu düzeltmeye çalışmamak ve çocuğun önerdiği kurallara bir süre uymak, onun kendini yönetme duygusunu güçlendirir.
Oyun terapisi eğitimi almış psikologlarımız
Üç psikoloğumuzun oyun terapisi eğitimleri profil sayfalarında belgeleriyle yazılı. İki şubedeki tüm ekibi kadro sayfamızda tanıyabilirsiniz.
Keçiören
Halime Sude Keskin
Psikolog, uzman öğretici; oyun terapisi eğitimi (120 saat) ve DIR 101 (Floortime'a giriş). Profilini inceleyin
Keçiören
Neva Torun
Psikolog, uzman öğretici; çocuk merkezli oyun terapisi uygulayıcı belgesi ve çocuk-ergen BDT programı. Profilini inceleyin
Sincan
Tuğba Yiğit
Psikolog; oyun terapisi, bilişsel davranışçı terapi ve kabul ve kararlılık terapisi eğitimleri. Profilini inceleyin
Şubelerimizde oyun terapisi
Başvurmadan önce bilmeniz gerekenler
Oyun terapisi ücretli bir hizmettir ve MEB destek eğitim saatlerinin içinde yer almaz. Çocuğunuz şubelerimizde destek eğitim alıyorsa iki çalışma birbirini tamamlayacak biçimde planlanır.
Ön görüşme ücretsizİlk görüşmede psikolog sizi dinler ve oyun terapisinin çocuğunuza uygun olup olmadığını açıkça söyler. Kayıt zorunluluğu yoktur.
İki şubede oyun odasıKeçiören-Yeşiltepe ve Sincan şubelerimizde oyuncak rafları, çadır ve oyun köşeleriyle donatılmış oyun odaları var.
Düzenli veli görüşmesiSeansların ayrıntısı gizli kalır; çocuğun genel ilerleyişini ve evde yapabileceklerinizi belirli aralıklarla konuşuruz.
Hekimle ve okulla iletişimÇocuğunuz bir hekim tarafından izleniyorsa ya da okulda destek gerekiyorsa, sizin izninizle bilgi alışverişi yapılır.
Velilerin en çok çekindiği konu
Rapor ileride çocuğumun önüne çıkar mı?
Resmî Gazete4 Temmuz 2026Sayı 33300
“İlgili mevzuatında yer alan düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, işe giriş süreçleri başta olmak üzere tüm süreçlerde geçmişte alınmış olan tanılar esas alınamaz.”
Çocukken konulan bir tanı ömür boyu taşınan bir etiket olarak düşünülmüyor. Çocuğun durumu zamanla değiştiyse, sağlık kuruluna başvurularak bugünkü durumu gösteren yeni bir rapor alınabiliyor.
Yönetmelik, başta işe girişte olmak üzere, geçmişteki tanıların esas alınamayacağını yazıyor; dikkate alınan, kişinin güncel raporu.
Bu hak kendiliğinden işlemiyor, başvuruyla kullanılıyor. Ayrıca bazı mesleklerin kendi sağlık şartları ayrı mevzuatla düzenlendiği için "hiçbir zaman" gibi kesin bir söz vermiyoruz; mevzuatın kendisini gösteriyoruz.
Millî Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü, 8 Temmuz 2026'da bu değişikliği RAM'lara duyurdu.
Rapor, çocuğa yapıştırılan bir etiket değil; ona uygun desteğin planlanmasına yarayan bir belgedir.
Sürecin adımlarını RAM raporu ve ÇÖZGER rehberimizde anlattık.
Kaynaklar
Bratton S. C., Ray D., Rhine T., Jones L. "The efficacy of play therapy with children: A meta-analytic review of treatment outcomes", Professional Psychology: Research and Practice, 2005
Landreth G. L. "Play Therapy: The Art of the Relationship", Routledge, 3. baskı, 2012
Axline V. M. "Play Therapy", Houghton Mifflin, 1947
Yogman M. ve ark. "The Power of Play: A Pediatric Role in Enhancing Development in Young Children", Pediatrics, 2018
British Association of Play Therapists (BAPT): oyun terapisinin tanımı ve uygulayıcı eğitimi
Oyun terapisi ücretli mi, MEB desteğiyle alınabilir mi?
Oyun terapisi ücretli bir psikolojik destektir; RAM raporuyla Millî Eğitim Bakanlığının karşıladığı destek eğitim saatlerinin içinde yer almaz. Çocuğunuz MEB destekli bir programa devam ediyorsa oyun terapisi onun yanında ayrıca planlanabilir. İlk görüşme ücretsizdir; ücret ve uygun gün-saat bilgisini bu görüşmede açıkça konuşuruz.
Seansta çocuk sadece oyun mu oynuyor?
Dışarıdan bakıldığında öyle görünür, ama çocuk için oyun duygularını anlatmanın en doğal yoludur. Psikolog oyunun içindeki temaları, tekrar eden sahneleri ve çocuğun oyuncaklarla kurduğu ilişkiyi izler; duyguyu adlandırır ve gerektiğinde sınır koyar. Bir yetişkinin terapide sözle yaptığını çocuk oyuncaklarla yapar.
Terapiye başladıktan sonra davranışları bir süre kötüleşti, bu normal mi?
İlk haftalarda bazı çocuklarda öfke ya da huzursuzluk kısa bir süre artabilir. Çocuk bastırdığı duyguları ilk kez dışa vurmaya başladığında bu görülebilir. Durumu bir sonraki veli görüşmesinde terapiste anlatın; geçici bir dalgalanma mı, yoksa planda değişiklik gerektiren bir durum mu olduğunu birlikte değerlendirirsiniz.
Seanslara ben de girebilir miyim?
Tanışma döneminde çocuk ayrılmakta zorlanırsa kısa bir süre odada kalabilirsiniz. Sonrasında seanslar genellikle çocukla terapist arasında geçer; velinin varlığı çocuğun oyununu ve rahatlığını değiştirebilir. Ebeveynle çocuğun birlikte oynadığı seanslar gerekli görülürse bunlar ayrıca planlanır.
Çocuğum her seansta aynı oyunu oynuyor, ilerleme yok mu demek?
Tekrar eden oyun çoğu zaman çocuğun henüz çözemediği bir duyguyla uğraştığını gösterir. Çocuk aynı sahneyi kurarken küçük ayrıntıları değiştirir; terapist bu değişiklikleri izler. Oyun bir gün kendiliğinden farklılaşmaya başladığında, bu genellikle çocuğun o yaşantıyla baş etmeye başladığının işaretidir.
Oyun terapisi ilaç tedavisinin yerine geçer mi?
Geçmez. İlaç kullanılıp kullanılmayacağına çocuk psikiyatristi karar verir. Hekimin takip ettiği bir çocuk aynı dönemde oyun terapisine de devam edebilir; iki destek birbirini tamamlar. Böyle bir durumda hekimle terapistin birbirinden haberdar olması çocuğun yararınadır.
Oyun terapisi kaç seans sürer?
Çoğu çocukta haftada bir seansla başlanır. Araştırmalarda oyun terapisi çoğunlukla 10 ile 20 seans arasında uygulanmıştır, ama uzun süredir devam eden zorluklarda bu süre uzayabilir. Süre; çocuğun yaşına, zorluğun ne zamandır sürdüğüne, ailede ve okulda olup bitenlere göre değişir. Psikolog belirli aralıklarla sizinle ilerlemeyi gözden geçirir, hedeflere yaklaşıldığında seansları seyrekleştirir ve terapiyi çocuğun da hazırlandığı bir vedalaşmayla bitirir.
Terapi bittikten sonra sorunlar yeniden başlarsa ne olur?
Hayattaki yeni bir değişiklik, örneğin kardeş doğumu ya da okul değiştirme, eski davranışların kısa süreliğine geri gelmesine yol açabilir. Bu her zaman baştan başlamak anlamına gelmez. Terapistle yapılacak bir kontrol görüşmesi, birkaç ek seansın yeterli olup olmadığını gösterir.